Αληθινά συναισθήματα

Τα φύλλα πέφτουν στο έδαφος

Τα παρασέρνει ο άνεμος

                 εδώ                     εκεί.

Τα αληθινά συναισθήματα

Κρύβουν δύναμη ανυπολόγιστη

Έτσι, δεν είμαστε συνήθως έτοιμοι

Γι'αυτά

Αν εκφραστούν σε στιγμή ανύποπτη.

Οι πυγολαμπίδες ασφυκτιούν

Μέσα στο βάζο

Η ελπίδα μόνη της κείτεται στη

                                                        . γωνία.

Ο Χριστός παρέμεινε

                                       για παραπάνω

Από τρεις ημέρες

Πάνω στο σταυρό

Και εσύ

Έμεινες για πάρα πολύ καιρό

Μόνος σου και βαρύς

Εξαιτίας σου.

- Ο. Γ. Θ.

Μακάρι να βγω ψεύτης

Αφού , λοιπόν, με δυσκολία 

Ακόμη

Καταφέρνω να ηρεμήσω

Να ξεχαστώ

Να νιώσω ελεύθερος

Για μια ολόκληρη ημέρα

Για παραπάνω από μία ημέρες-

Ας πάει στο διάολο!

Υπομονή.....

Είμαι μόλις 23 και είναι πραγματικά άδικο

Στο μυαλό να νιώθω πολύ μεγαλύτερος

Ενώ στην καρδιά Θοδωράκης

Και φοβάμαι πως

Είναι μια σύγκρουση που

Θα διαρκέσει

Για πάντα.

- Ο. Γ. Θ

Επιτυχία

Οι ατελείωτες ημέρες

Και

Τα χαώδη βράδια.....

Απαιτεί τεράστιο κόπο

Απλά να 

                                         συνεχίσεις να

Ονειρεύεσαι επιτυχώς

Οπότε 

Το να πατάς με

Τα δύο

                                      σου πόδια

Ταυτόχρονα

Στους δύο 

Αυτούς κόσμους

Πάει να πει πως 

Πέτυχες

- Ο. Γ. Θ

Κοίταξε με στα μάτια

Κοίταξε με στα μάτια
Πες μου την αλήθεια
Δεν ήταν τελείως λάθος η ζωή που
Έζησα ως τώρα ,έτσι;
Οι επιλογές..... τα συναισθήματα
Τα λάθη που πληρώνω
Οι χτύποι της καρδιάς μου
Οι χαμένες ευκαιρίες
Οι άνθρωποι που πλήγωσα
Ο εαυτός μου που μείωσα-
Έτσι;
              Κοίταξε με
              μέσα βαθιά
Μπορώ να αρχίσω από την αρχή
Κάπως;
Να υπάρξω , έστω, κάπως διαφορετικά;
Να αγαπήσω τον εαυτό μου ξανά
Όπως άλλοτε;
Κοίταξε με και με πάσα ειλικρίνεια
Διαβεβαίωσε με πως
Σε αυτή τη ζωή
Προλαβαίνω να γίνω πάλι
Ο βασιλιάς με τη κουνιστή καρέκλα που δεν τρίζει
   Και το βασίλειο του δεν έχει ρημαχτεί.
Κοίταξε με στα μάτια
          υποσχέσου μου πως
Η οικογένειά μου θα πίνει κάποτε νερό στο όνομα μου
Από τα δικά μου χρυσά κύπελλα
Και πως οι φίλοι μου, όλοι τους,
Θα είναι παρόντες,
Γιορτές εξιομνημονευτες.
Κοίταξε με -
     .......ξέχνα το.....
                       Κάτι τελευταίο
Υπάρχει πράγματι εκεί έξω
Εκείνη
Που θα μπορέσει
Να με σώσει;

- Ορφανίδης Γ. Θεόδωρος

Κάποτε

Κάποια μέρα
Θα φτάσω στο σημείο που
Ονειρεύομαι
Και θα φοράω το πιο
Λαμπερό στέμμα
Μα μέχρι τότε
Έχω πολύ δρόμο να διανύσω
Και αν έπρεπε να είναι εύκολο
Χαίρομαι βαθιά μέσα μου
Που δεν είναι
Γιατί
Τώρα κρατάω αυτό το βιβλίο
Αυτό το στυλό
Αυτό το τετράδιο
Σε λίγο όλο τον κόσμο.
Κάποια μέρα
Όλος ο κόσμος
Θα βρίσκεται στα χέρια μου
Τότε θα κοιτάζω πίσω
Και τα δάκρυα θα έχουν νόημα.

- Ορφανίδης Γ. Θεόδωρος

Θρίαμβος

Πετύχαμε να αποτύχουμε επιτυχώς
Οι καμπάνες καρτερούσαν να χτυπάνε χαρμόσυνα
Αλλά ωτοασπίδες φορούσαμε επίμονα στα αυτιά συνήθως
Και ακούγαμε κυρίως θρήνους
Μα δεν έλειψαν και οι χαρές
Αλλά
η βλασφημία
η αχαριστία
Σε όλο......
Σε όλο της το μεγαλείο
Δεν ορθώσαμε το ανάστημα μας όταν έπρεπε
Πάντοτε και παντού
Και
Το παρελθόν δεν χτυπάει την πόρτα
Για να μας καταστρέψει
Αλλά έτσι το εκλάβαμε
Και μας φλόμωσε στο ψέμα και την θλίψη και την απόγνωση κλπ
Ενοχές και
Απωθημένα
Επισκιάστηκαν συχνά οι θρίαμβοι μας
Πότε δεν τους ξεχάσαμε
Πότε δεν τους καταδικάσαμε
Μονάχα τους υποτιμήσαμε.
Δεν πρόσεξαν που πατούσαν
Δεν δώσαμε αρκετή σημασία στα βήματα μας
Και τσαλαπατήσαμε τα όνειρα μας
Αλλά δεν εγκαταλείψαμε ποτέ στην πραγματικότητα τον αγώνα στον οποίο
Ριχτήκαμε δίχως να το επιδιώκουμε
Ούτε που τον είχαμε στο νου μας
Ποτέ δεν καταλάβαμε
Πώς θα γλιτώσουμε
Και τώρα έγινε έμμονη ιδέα η νίκη.
Και τώρα
ίσως μας μισει μέχρι και ο Χριστός
Ή μπορεί και να μας ζηλεύει
ίσως μας συγχαίρει
Γιατί
Αναστήθηκαμε
Παραπάνω από μια φορές.

- Ορφανίδης Γ. Θεόδωρος

Μια ανάσα ζωντάνιας

Είχες πολλά όνειρα όταν ήσουν
Μικρό παιδί
Το θυμάσαι;
Μερικά ξεθώριασαν
Αρκετά τα παράτησες
Δεν προορίζονται όλα για να γίνουν
Πραγματικότητα
Είναι ο ενθουσιασμός απλά
Εκείνος ο αναθεματισμένος και αγαθός.
Οπότε βρήκες κάτι όταν μεγάλωσες
Που πάνω-κάτω
Εμπεριέχει παραπάνω από ένα όνειρο
Και τώρα γραπωνεσαι από δαύτο
Σα να μην υπάρχει τίποτα άλλο
Στο διάβα σου
Και σκέφτεσαι πως όλα οδήγησαν εδώ
Και σκέφτεσαι πως
Θα το κάνεις να πετύχει
Με παραπάνω από έναν τρόπους.
Υπήρξαν στιγμές που τυφλώθηκες
Συμπεριφέρθηκες λανθασμένα
Φανέρωσες λάθος εικόνα για σένα
Μα καταστάλαξες πια πως
Θα κάνεις τα πάντα για να το πιάσεις.
Και ξέρεις πως η ζωή είναι μια καργιόλα
Οπότε την απομόνωσες λίγο πιο πέρα
Και της είπες,
Άκου να δεις
Φέρε ότι θες
Θα υπομείνω, θα φτύσω αίμα, θα κλάψω, θα ταλαιπωρηθώ
Θα με αμφισβητώ συνεχώς
Μα θα το πετύχω
Που να πάρει ο διάβολος
Ίσως καταστραφώ
Μπορεί να με βάλεις να δαγκώσω την άκρη από το πεζοδρόμιο
Απειλώντας με πως θα συνθλίψεις το κεφάλι μου
Ίσως να μην γίνει όπως το σχεδιάζω
Αλλά θα το πετύχω
Γιατί ένας άνθρωπος δεν ζεί απλά για να υπάρχει
Υπάρχει για να ζεί
Και εγώ ποτέ δεν ένιωσα πιο ζωντανός
Πιο ολοκληρωμένος
Πιο σίγουρος
Παρόλο που φαίνεται πως πήρα την κάτω βόλτα
Με ακούς ζωή;
Εγώ άπραγος δεν μένω άλλο, βαρέθηκα
Μικρά βήματα και ίσως κάνα άλμα.
Έχω τους ήρωες μου να με εμπνέουν
Και τις οικογένειές μου.

Ω άστρο που φωτιζεις το δρόμο μου
Συνέχισε να λάμπεις
Μαζί με τη Σελήνη.

- Ορφανίδης Γ. Θεόδωρος