Madrugada

Απόψε θα γράψω 

Για την βροχή που πέφτει

Και πως οι σταγόνες της

Καλύπτουν κάθε επιφάνεια

Που δεν είναι φυλαγμένη.

Απόψε θα γράψω για το φεγγάρι 

Και πόσο όμορφο φαίνεται

Και πως τα σύννεφα το κολακεύουν 

Και όλα εκείνα τα αστέρια που δεν φαίνονται.

Απόψε 

Θα γράψω 

Καθισμένος σε μια καρέκλα

Στο βάθος του μυαλού μου, εκεί

Έχω χτίσει ένα απλό δωμάτιο

Και το τοίχο κοσμεί 

Η φωτογραφία σου.

Και το χέρι μου θα απλωθεί

Και θα την πιάσει, θα την χαϊδέψει

Θα την κοιτάξω, θα χαμογελάσω 

Και θα θυμηθώ.

Και μετά θα την αφήσω πάλι πίσω.

Εκεί ψηλά, εκεί να την βλέπω 

Μέσα στο κάδρο της.

Και μετά...

Οι πιο όμορφες στιγμές 

Θα μεινουν για πάντα

Στην κορυφή του ουράνιου τόξου 

Και όταν έρχεται η βροχή 

Εκεί θα πηγαίνω

Και δεν θα κρατάω ομπρέλα 

Ούτε θα φοράω μπουφάν.

Απλά θα έχω 

Το κεφάλι μου ψηλά

Να με λούζει η βροχή.

Θα ανοιγοκλείνω τα μάτια 

Θα αφουγκράζομαι

Θα αισθάνομαι....

Το μυαλό καθαρίζει 

Για να γεμίσει ξανά με σκέψεις 

Και η καρδιά, η καρδιά

Για πάντα

Θα θυμάται.

- Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)