μα σου είπα
μην αγχώνεσαι 
αν με δεις
να ακουμπάω
με την πλάτη στον τοίχο
να κάθομαι ανακούρκουδα
να έχω τα γόνατα μου αγκαλιά
και το κεφάλι κατεβασμένο.
σου είπα
μη νιώσεις φρίκη
αν με δεις να κολυμπάω
μέσα στα ίδια μου τα αίματα
κυνηγώντας την καρδιά μου
πάνω σε έναν πάσσαλο καρφωμένη
και τον πάσσαλο να τον δαγκώνω εγώ.
σου είπα
μην πονέσεις
αν με δεις να χάνω
μια ακόμη μάχη.
δεν πειράζει-
είναι απλά μια μάχη-
και ας πάτησα στο ίδιο στρώμα τόσες και τόσες φορές
και ο αντίπαλος ας ήταν πάντα ο ίδιος
και με μια λαβή με έριχνε κάτω.
θα τα καταφέρω
μην ανησυχείς
θα τα καταφέρω.
είτε θα ξεχάσω
είτε θα θυμηθώ.
μην κλαις και μη λυπάσαι.
σου είπα
όλα 
θα βρουν
τον δρόμο τους
και ο ήλιος
θα φωτίσει 
τον ουρανό
και το χίονι
θα πέσει στο έδαφος
και κάποια μέρα
θα βρω όλες εκείνες τις λέξεις
που δεν μπόρεσα
ποτέ
να θυμηθώ 
πως λέγονται
- ανάσες, Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)