προς βράδυ. άγνωστος μήνας. άγνωστη χρονιά.

Όχι, μην φύγεις.

Μείνε λίγο ακόμα, μην μπεις μέσα.

Ο καιρός

Είναι ωραίος και η νύχτα

Υπέροχη.

Μείνε λίγο ακόμα, εδώ, μαζί μου

Έλα να περπατήσουμε, εγώ και εσύ

Δίπλα-δίπλα.

Να πάμε εκεί να σου δείξω

Το αγαπημένο μου μέρος σε αυτό το σημείο

Ή να σου μιλήσω για τα αγαπημένα μου πράγματα.

Όχι, περίμενε

Μην μπεις ακόμα μέσα.

Κάποτε οι νύχτες θα μεγαλώσουν 

Υπερβολικά πολύ

Και το φεγγάρι θα μας κάψει 

Και όσα ευχηθήκαμε χθες, ίσως 

Έρθουν σήμερα.

Έλα απλά να περπατάμε 

Και να μιλάμε για πράγματα ασήμαντα 

Για πράγματα σημαντικά, απλά να μιλάμε.

Έλα, μονάχα πιάσε μου

Το χέρι

Γιατί φοβάμαι πολύ 

Αλλά δίπλα σου

Νιώθω 

Την καταιγίδα να ηρεμεί.

Έλα να σου δείξω

Το όμορφο ηλιοβασίλεμα 

Και τα πουλιά να πετάνε

Πέρα-δώθε, πάνω και δίπλα μας.

Μην μπεις μονάχα μέσα.

Γιατί αν μπεις

Θα μείνω πάλι μόνος
Και μου αρέσει
Να είμαι μαζί σου.

Έλα, στάσου εδώ
Κάτω από αυτή την λάμπα
Που έχει χαλάσει εδώ και καιρό-
Δες πόσο φως
Της δίνεις!
Όχι, μην μπεις μέσα
Γιατί τότε
Είμαι σίγουρος
Πως θα σε χάσω
Μια για πάντα.

Και ακόμα δεν σου είπα πως...
- Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)