Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2020

 


 



Επειδή αυτό το Μέρος

επιμένει στα Ίδια και με Κουράζει

ορκίζομαι πως Κάποια μέρα

Θα φτάσω στο Σημείο

Που θα γράφω μόνο 

Μια

Λέξη

Και

Αυτή

Θα είναι αρκετή.

Προς το παρόν

Βολευτείτε με ό,τι έχετε

Αλλά τουλάχιστον

Αρχίστε να πίνετε περισσότερο καφέ

Όταν βλέπετε το όνομα μου.

-Ο.Γ.Θ.



Ποτέ δεν ζήτησα πολλά

(Εκτός από όταν ζητάω όλον τον κόσμο

Στιγμές που είμαι μόνος μου )

Και παρόλαυτα

Εκείνοι συνέχεια, μου ζητάνε και τα πάντα.

Πες τους πως θα αντέξω παρόλαυτα.

Πες τους πως τους ξεγέλασα παλιότερα και πως 

Δεν είμαι αυτό που νομίζουν.

Πες τους πως το όνομα μου θα γραφτεί στα σταυροδρόμια της Γης

Όταν πάψω να είμαι δειλός.

Πες τους πως δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν.

Πες τους ότι εγώ το μόνο που θέλω

Είναι ένα σπίτι ήσυχο

Και μια καρδιά που να μην πονάει τόσο.

-Ο.Γ.Θ.



Τα είχα όλα

Να με περιμένουν σε μια άκρη

Και εγώ μπέρδεψα την άκρη εκείνη

Με αυτή ενός γκρεμού

Και όταν έφτασα εκεί

Στραβοπάτησα και έπεσα κάτω

(Παρ' όλες τις προειδοποιήσεις

Παρ' όλα τα σημάδια).

Και εκεί ,κάτω, έμεινα για καιρό

Και ας είχα άτομα να με τραβάνε πάνω, εκεί κάτω 

Έμεινα για πάρα πολύ καιρό

Και τώρα προσπαθώ

Να να ανέβω ξανά

Να βρω επιτέλους εκείνη την άκρη

Που με περιμένουν όλα.

-Ο.Γ.Θ.

 


αν δεν το φοβόμασταν μην αρρωστήσουμε

ή δεν μας ένοιαζε να βραχούμε

ίσως η βροχή να μας έκανε καλό εν τέλει:

να στεκόμαστε από κάτω ακίνητοι

όσο ο ουρανός μας ευλογεί

με το άγιο νερό του....

Και εγώ 

Έχω σταθεί αμέτρητες φορές κάτω από την βροχή

Άλλες τόσες την κοίταξα κατάματα

Περιμένοντας μια λύση

Περιμένοντας να ξεπλυθώ Γαλήνιος

Από τον ήχο που κάνουν οι σταγόνες 

Με την ελπίδα πως δεν θα βγει από μέσα μου

Αυτό που μπορεί εύκολα να κρύψει.

-Ο.Γ.Θ.



Η μοναξιά εκείνου του ανθρώπου, που περιμένει το άδειο αστικό, για να πάει στο άδειο σπίτι του, να φάει μόνος το φαγητό του, να δει μόνος του μια ταινία, να διαβάσει μόνος του ένα βιβλίο ,να ακούσει μόνος του μουσική, να ικανοποιήσει μόνος του τις ορέξεις του, να χαζέψει στο Internet και πάλι να νιώθει μόνος, να βγει έξω ελπίζοντας να μη νιώθει άλλο μόνος, να μιλήσει σε κάποιον άλλον, και όλα αυτά με την ελπίδα

ότι θα πάψει να νιώθει μόνος. Ο άτυχος μόνος άνθρωπος που έχει βαρεθεί να νιώθει μόνος, αλλά το έχει συνηθίσει πλέον.

Και είναι η μοναξιά αυτή 

Του ανθρώπου αυτού 

Που θα τον κυνηγάει

Εις τους αιώνας των αιώνων

Αμήν.

-Ο.Γ.Θ.

πεφταστέρι

 δεν μιλούσα ενώ μπορούσα ενώ έπρεπε. και όλα αυτά τα λόγια που ασφυκτιούν μέσα στο μυαλό μου και πνίγουν την καρδιά μου δεν λένε να πάνε στ...