Η μοναξιά εκείνου του ανθρώπου, που περιμένει το άδειο αστικό, για να πάει στο άδειο σπίτι του, να φάει μόνος το φαγητό του, να δει μόνος του μια ταινία, να διαβάσει μόνος του ένα βιβλίο ,να ακούσει μόνος του μουσική, να ικανοποιήσει μόνος του τις ορέξεις του, να χαζέψει στο Internet και πάλι να νιώθει μόνος, να βγει έξω ελπίζοντας να μη νιώθει άλλο μόνος, να μιλήσει σε κάποιον άλλον, και όλα αυτά με την ελπίδα

ότι θα πάψει να νιώθει μόνος. Ο άτυχος μόνος άνθρωπος που έχει βαρεθεί να νιώθει μόνος, αλλά το έχει συνηθίσει πλέον.

Και είναι η μοναξιά αυτή 

Του ανθρώπου αυτού 

Που θα τον κυνηγάει

Εις τους αιώνας των αιώνων

Αμήν.

-Ο.Γ.Θ.