Πριν πέσω για ύπνο

Κοιτάω το μαξιλάρι μου και

Δεν καταλαβαίνω πως με αντέχει ακόμη.
Δεν είναι ζωντανό ,βέβαια, αλλά
Πως στην ευχή δεν έχει  χαλάσει ή  έστω  μουχλιάσει ή σκιστεί;
Γιατί πάνω του έχω στάξει δάκρυα καυτά.
Το έχω βαρέσει μπουνιές και το έχω δαγκώσει
Γιατί φοβόμουν να μην ακουστούν τα ουρλιαχτά μου.
Ποτέ του δεν χάρηκε τη συντροφιά του άλλου φύλου.
Καημένο μαξιλάρι, δεν έχεις τραβήξει και λίγα!
Και ακόμη αντέχεις καλά, με βοηθάς
Να κοιμηθώ τα βράδια, κρατάς  ζεστό το κεφάλι μου.
Υπομονή  μαξιλάρι μου και θα δεις πως
Όλα θα φτιάξουν σε λίγο.
Θα δεις πως όλα-.
Θα δεις!

(Όταν κατάλαβα πως έψαχνα συνεχώς δικαιολογίες,παρατήρησα ένα δένδρο στο βάθος να φλέγεται)

Πάλι τα ίδια;

Δεν μπορώ να καταλάβω τι έγινε.
Εχθές μιλούσαμε τόσο ωραία, τόσο όμορφα ,είχε ροή η συνομιλία.
Σήμερα γιατί μου φαίνεται πως είναι κάπως πιο απόμακρη;
Φταίει μήπως κάτι που είπα, την ενόχλησε το πώς το είπα;
Και τι να έκανα, να το τόνιζα εξ αρχής πως
Είμαι σκράπας σε αυτά και να μην δίνει  πολύ σημασία
Σε όσα λέω και να κρατάει μόνο την ουσία;
Γιατί να μην με ήξερε έστω και λίγο προηγουμένως;
Θα ήταν κάπως καλύτερα τα πράγματα.
Γιατί τώρα αναγκάζομαι να προσέχω τι λέω
Πως το λέω και να εξηγούμαι συνέχεια
Για πράγματα που θεωρώ κάπως αυτονόητα.
Όχι πως με πειράζει τόσο, αλλά χαλάει το όλο κλίμα.
Σαν το γεφύρι της Άρτας φοβάμαι πως θα καταλήξει πάλι
Να προσπαθήσω να χτίσω κάτι ωραίο και τελικά
Αυτό να γκρεμιστεί και άντε πάλι από την αρχή.
Πόσες αρχές ακόμη θα πρέπει να αντέξω;
Δεν το ξέρουν πως είμαι καλύτερος από ένα σημείο και μετά;
Πως  παρεξηγούμαι εύκολα χωρίς να το επιδιώκω;
Υπάρχουν τόσα πίσω από την κουρτίνα να δει  μα
Αν δεν της αρέσουν και εκείνα;
Αν ακόμη δεν είναι η κατάλληλη στιγμή;
Γιατί δεν έχεις λίγο υπομονή, ελάχιστη  ζητώ.
Είμαι πολλά περισσότερα από όσα δείχνω .
Μην απομακρυνθείς και εσύ, γιατί να το κάνεις αυτό;
Δεν είπα κάτι που…
Δεν είναι πως…
Δεν…
Όπως θέλεις,  απάντα μονολεκτικά τώρα.
Με βαρέθηκες και εσύ;
Ε και εγώ με βαριέμαι ώρες -ώρες, δεν σε κατηγορώ.
Εμένα κατηγορώ που δεν ήμουν αρκετός για εσένα.
Μα κάποτε θα είμαι, να το ξέρεις.
Και εσύ δεν θα το μάθεις ποτέ!

(Όταν κατάλαβα πως έψαχνα συνεχώς δικαιολογίες,παρατήρησα ένα δένδρο στο βάθος να φλέγεται)

Με συγχωρείτε!

Μήπως αυτή η θέση είναι πιασμένη;
Θα σας πείραζε τότε να κάτσω δίπλα σας;
Δεν πρόκειται να σας ενοχλήσω, το ορκίζομαι.
Αν είχα χρήματα θα σας αγόραζα και μια μπύρα.
Όμως ο λογαριασμός άδειασε .
Από βδομάδα θα ξαναγεμίσει, τότε θα πληρωθεί ο μπαμπάς μου.
Ναι ,ακόμη ξοδεύω τα λεφτά του πατέρα μου.
Βλέπετε , ευλογήθηκα να σπουδάσω, να γίνω
Ένας τρανός και σπουδαίος επιστήμονας.
Γιατί πλέον , όπως γνωρίζετε, αν δεν έχει κάποιος πτυχίο
Δεν έχει και πολύ μεγάλη  αξία στα μάτια των άλλων.
Γιατί, ακόμη και αν δεν κάνεις κάτι στη ζωή σου
Εφόσον έχεις πτυχίο ή σπουδάζεις
Τότε κάτι σημαίνεις, για κάμποσο καιρό μπορείς να δικαιολογείσαι .
Τι άλλο να έκανα κύριε, τι μπορούσα να κάνω από τη στιγμή που
Δεν τα έβαλα κάτω τότε να δω τι ακριβώς ήθελα πετύχω  με τη ζωή μου;
Που μου τριβέλιζαν όλοι το μυαλό να γίνω ένας
Τρανός και σπουδαίος επιστήμονας  για να μην χαραμιστώ;
Το ξέρω, ήθελαν το καλό μου,μα από την άλλη
Φταίω και εγώ που δεν πάτησα πόδι , να πω
‘’Ηρεμήστε όλοι, να με ανακαλύψω πρώτα  και ύστερα θα ξεκινήσω!’’.
Μα αυτό απαιτεί χρόνο και κόπο και μπορεί να μην γινόταν  ποτέ και τότε τι;
Έπρεπε και εγώ κάτι να κάνω με τη ζωή μου.
Αλλά φοβόμουν τα ρίσκα τότε  και ούτε ήμουν ιδιαίτερα ώριμος.
Μα και τον εαυτό σου να καταφέρεις έγκαιρα να  ανακαλύψεις
Αν δεν σταθείς κάπως τυχερός, ειδικά στην αρχή,
Τότε δύσκολα θα πληρωθούν  το νοίκι και τα έξοδά σου.
Δεν μπορείς να φας τις ιδέες σου.
Και δεν είναι ό, τι πιο ωραίο να μένεις
Για πάντα με τους δικούς σου, μέχρι να πεθάνουν ή να πεθάνεις πρώτος εσύ.
Μα ευτυχώς ο μπαμπάς τα βγάζει πέρα και μπορώ και εγώ
Να τα βγάλω πέρα και τώρα  θα καταλήξω ένας
Σπουδαίος και τρανός επιστήμονας με πολλές γνώσεις.
Και λογικά θα είμαι και ευτυχισμένος με την ζωή που θα κάνω.
Μα ποιος είναι πράγματι ευτυχισμένος με την ζωή που κάνει;
Απλώς υπάρχουν κάποιοι λιγότερο δυστυχισμένοι.
Και μετά άντε μπες στην αγορά εργασίας
Ψάξε ,ψάξε, ψάξε, ψάξε και πέθανε!
Ίσως να έπρεπε να αρχίσω  να υπηρετώ και να πρεσβεύω
Ιδέες ετεροχρονισμένες και απόψεις γεμάτες σκόνη
Και να γλύφω μπάλες και κωλοτρυπίδες με βάθος
Ξέρω πως αυτά μπορούν να σε πάνε ψηλά.
Ειδικά στα πρώτα σου βήματα, ειδικά όταν επρόκειτο να γίνεις
Ένας σπουδαίος και τρανός επιστήμονας, με γνώση και παιδεία
Για να ανέβεις  στην ιεραρχία των επιστημόνων.
Αλλά ποια είναι η έννοια της παιδείας, κύριε;
Τα βιβλία καθαυτά δεν σε κάνουν άνθρωπο.
Ούτε το σχολείο σε κάνει άνθρωπο.
Εκεί μόνο πληροφορίες σε γεμίζουν που τις ξεχνάς γρήγορα
Γιατί δεν είναι πραγματικές οι περισσότερες γνώσεις που προσφέρουν.
Μας έμαθαν  κυρίως τι να σκεφτόμαστε, όχι πώς να σκεφτόμαστε.
Ούτε για το πως να ζήσουμε μας έμαθαν
Ούτε για το τι μας περιμένει μετά- αυτό είναι σφάλμα τους , κύριε!
Μα οι δάσκαλοί μας έπρεπε να μας προετοιμάσουν για τις εξετάσεις
Όχι για να γίνουμε άνθρωποι και με τον καιρό κατάλαβα πως
Οι άνθρωποι είναι που σε κάνουν άνθρωπο .
Μερικοί το προσπαθούσαν βέβαια και κάτι κατάφερναν.
Φταίμε και εμείς ,βλέπετε, γιατί
Οι περισσότεροι δεν είχαμε τα μυαλά μας στη θέση τους- σάμπως τώρα τα έχουμε;
Πως γίνεται όμως να μην νιώθει υπέροχα κάποιος που
Επρόκειτο να γίνει ένας σπουδαίος και τρανός επιστήμονας;
Συγχωρέστε με τώρα ,πρέπει να φύγω, να πάω να διαβάσω
Μπας και τελειώσω επιτέλους  τη σχολή μου.
Αλλά τώρα που άνοιξα τα φτερά μου, τώρα που
Έμαθα μερικά πράγματα για μένα ,θα αναγκαστώ
Να τα ξαναβάλω πίσω για να τηρήσω το ωράριο;
Αυτό θα γίνει, κύριε, θα μπουν πάλι μέσα;
Tέρμα οι δεύτερες σκέψεις , πάω να διαβάσω!
Εσείς αν θέλετε φυλάξτε κάπου την ανάμνησή μου.
Ελπίζω να με θυμάστε ,σας έκανα παρέα κάποτε.
Γιατί κάποτε θα έχετε να το λέτε
Πως κάθισε δίπλα σας και μονολόγησε
Ένας σπουδαίος και τρανός- .

(Όταν κατάλαβα πως έψαχνα συνεχώς δικαιολογίες,παρατήρησα ένα δένδρο στο βάθος να φλέγεται)

Ακόμη να χαμογελάσεις ρε;

Κοίταξα το φεγγάρι  τόσο επίμονα που έβγαλε μάτια

Για να δει τι πλάσμα είναι αυτό που το παρατηρεί τόσο έντονα.
Έπειτα το έφτυσα  και εκείνο με περιέλουσε
Με τις φωτεινές του αχτίδες, εκείνες που
Δεν καίνε τα μάτια , μονάχα την καρδιά συχνά πυκνά.
Τότε θυμήθηκα  πως πλησιάζω όλο και πιο κοντά θάνατο
Και πως πάλι δεν πέτυχα τις μικρές νίκες που ήλπιζα .
Λες και άκουσε τις σκέψεις μου ,το λαμπρό αυτό άστρο
Πήρε την μορφή του Χρόνη για να με ηρεμήσει :
‘’Φτου, φτου, φτου θα σε έκανα ρε καργιόλη μα
Φαίνεται πρέπει να σε ματιάσει κάποιος.
Γιατί αυτά που ήδη έχεις τα κρατάς κλειστά.
Για πόσο ακόμη ;
Πάλι εκδικείσαι τον ίδιο σου τον εαυτό.
Για πόσο ακόμη;
Σταμάτα να κοιτάς συνέχεια το ρολόι σου, διαφορά δεν έχει.
Άλλωστε, μόνο πτώματα στιγμών δημιουργείς.
Τι τρέχεις να προλάβεις ρε πούστη  ,ποιος σε κυνηγάει;
Τι νομίζεις , τάχα οι άλλοι είναι πιο σπουδαίοι ή πως
Τέτοιοι έγιναν με ένα πέρασμά μου και μόνο;
Γιατί είσαι τόσο ανυπόμονος και ανήσυχος;
Εκείνοι δεν προσπάθησαν , δεν μόχθησαν , δεν  δάγκωσαν
Τα χείλη τους και με το αίμα που αναβλήθηκε ζωγράφισαν τις ευχές τους;
Τι τα κρατάς τόσα κιλά ψυχή  και καρδιά κλειδαμπαρωμένα
Στο κάτω- κάτω  ράφι του παταριού σου;
Φοβάσαι μην  στα κλέψει κανείς;
Αυτά ρε συ προορίστηκαν  πρώτα για να τα απολαύσουμε εμείς στο έπακρο
Και μετά για  να τα μοιραστούμε με τους άλλους.
Ο Αι- Βασίλης πράγματι υπάρχει, όμως μέσα μας.
Και τα παιδάκια ακόμη περιμένουν τα δώρα τους από αυτόν.
Πότε θα αρματώσεις τους ταράνδους σου;
Πως γίνεται να περιμένεις ακόμη τα θαύματα
Από τη στιγμή που εσύ ο ίδιος είσαι απο τα μέγιστα ;
Τι έχετε πάθει ρε μαλάκες, εμάς μας έκαναν την ζωή πατίνι
Αλλά στιγμή δεν πάψαμε να παλεύουμε.
Πόσο σας έχουν αποξενώσει από αυτήν;
Γαμώτο, τώρα πρέπει να φύγω, βγαίνει ο άλλος.
Δεν προλαβαίνω να σου δώσω όλες τις απαντήσεις
Άσε που δεν τις έχω και ούτε θα σου αποκαλυφθούν ξαφνικά.
Πρέπει να κρυφτώ, γιατί έτσι πρέπει να γίνει.
Ψάξε βαθιά μέσα σου, μην σταματήσεις λεπτό.
Και ποτέ μην κρυφτείς , με ακούς;
Να  ανυπομονείς να ανατείλει ο ήλιο με ακούς;
Μην τον φοβάσαι τον ήλιο εσύ, μην τον φοβάσαι.’’

(Όταν κατάλαβα πως έψαχνα συνεχώς δικαιολογίες,παρατήρησα ένα δένδρο στο βάθος να φλέγεται)

Θα είμαι λίγο πιο δίπλα, εντάξει;

Τόσα χρόνια έχουν περάσει
Και εγώ ακόμη έρχομαι εδώ και σου μιλάω.
Νομίζεις πως έχω άλλη επιλογή;
Δεν γίνεται να σε ξεχάσω, δεν θέλω να σε ξεχάσω.
Μα και να ήθελα πως θα μπορούσα ;
Από τα σπλάχνα μου είσαι βγαλμένος.
Νομίζεις πως μπορείς εύκολα να ξεχάσεις ένα κομμάτι σου;
Μπορείς να το αμελήσεις, να το παρατήσεις
Ακόμη και να το κρύψεις πουθενά, μα δεν το ξεχνάς.
Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν ξεχνάς.Άλλωστε έχω και τις φωτογραφίες σου
Μικρές και χαριτωμένες , όπως και εσύ.
Μα εγώ σε φρόντιζα ,έτσι;
Σε αγαπούσα, έτσι;
Σε καληνυχτούσα γλυκά και  σου προσέφερα
Ζεστασιά και συμπόνια και σιγουριά  και ασφάλεια, έτσι;
Δεν ξέρω αν θα με συγχωρέσεις για τις φορές που δεν στάθηκα
Πραγματικά δίπλα σου, αλλά καταλαβαίνεις τώρα , έτσι;
Είχα υποχρεώσεις, προσπαθούσα να σου τα προσφέρω όλα.
Να μην έχεις να ανησυχείς για τίποτα, να μεγαλώσεις ανθρώπινα.
Και καμία φορά το βάρος ήταν υπερβολικό .
Πίστεψέ με , μόχθησα όσο λίγες γυναίκες εδώ στη Γή και ήδη
Από όταν γεννιόμαστε μοχθούμε πολύ περισσότερο από εσάς τους άνδρες μερικές φορές.
Για να τα δημιουργήσω όλα αυτά και πολλά ακόμη γιατί-.
Χα, χα ,χα , θυμάσαι τότε που βλέπαμε μαζί κινούμενα σχέδια και
Είπες ότι ήθελες να γίνεις  αστροναύτης ;
Εγώ γέλασα και μετά έκλαψα κρυφά στο δωμάτιό μου  
Γιατί συνειδητοποίησα ότι θα μεγαλώσεις κάποτε και
Θα τα καταφέρεις μάλλον καλύτερα από εμένα.
Και σου έλεγα να κυνηγάς πάντα τα όνειρά σου και
Πως εμείς θα είμαστε δίπλα σου για πάντα.
Και ας με ενοχλούσε κάπως η παιδική σου αφέλεια.
Και τις στιγμές που άναβαν κάπως τα αίματα
Για σένα γίνονταν όλα, για να αποφύγεις τα λάθη μας.
Τα λάθη των ενηλίκων, τα δικά μας λάθη.
Ανάθεμα το κεφάλι μου και τις επιλογές μου τότε.
Ήθελα ο γιός μου να είχε ό, τι λαχταρούσε.
Εγώ ακόμη διδάσκω , είναι μια μορφή κάθαρσης για εμένα.
Με βοηθάει να ξεχνιέμαι κιόλας, από τα λίγα πράγματα
Που απέμειναν στη Γη να αγαπώ.
Και πριν λίγο ευχήθηκα στους μαθητές μου
Χρόνια πολλά και καλές γιορτές .
Τους ευχήθηκα να περάσουν καλά, μα  και να προσέξουν πολύ.
Ειδικά στην οδήγηση, εκεί να είναι πολύ προσεκτικοί.
Και ας είναι φοιτητές ,σάμπως  τα ατυχήματα έχουν ηλικία;
Να προσέχουν , να προσέχουν , προσοχή ,ΠΡΟΣΟΧΉ!
Δεν ήμουν εκεί τότε να στο φωνάξω, παιδί μου!
Γιατί το έκανες αυτό , γιέ μου, και με κουβαλάς
Τέτοιες μέρες εδώ, χρονιάρες και χαρούμενες;
Άραγε τόσο πολύ βιαζόσουν να φτάσεις τα αστέρια;
Δεν περίμενες λεπτό παραπάνω;
Και τώρα μας άφησες εμάς να ανησυχούμε για
Το πότε θα επιστρέψεις με το καλό .
Γι’ αυτό και εγώ σου στρώνω το κρεβάτι κάθε μέρα και
Μαγειρεύω  που και που το αγαπημένο σου φαγητό και
Πάντα  αφήνω ένα πιάτο για εσένα στο τραπέζι .
Να ξέρεις ,ποτέ δεν έβγαλες στα αλήθεια φτερά αγγέλου
Απλώς βιάστηκες ,μα θα  επιστρέψεις.
Θα επιστρέψεις σύντομα, έτσι δεν είναι;
Πρέπει να φύγω  γιατί έχω ξανά μάθημα .
Σου έφερα όμως μια κουβέρτα για να σκεπαστείς.
Το χώμα είναι παγωμένο, φέτος χιόνισε.
Τι ωραίο που είναι το χιόνι!
Άραγε είναι η ψυχή του Θεού αυτή;
Δεν θα σε ενοχλήσω άλλο, να, την αφήνω εδώ.
Δίπλα από τα μάρμαρα , κοίτα εδώ.
Να την βάλεις σα νιώσεις πως κρυώνεις, ναι;
Τι παράξενο, τώρα ξεκίνησε να βρέχει.
Πριν από λίγο χιόνιζε, μαύρισαν τα σύννεφα;
Και τα μάτια μου βρέχονται χωρίς να κοιτάζω τον ουρανό.
Χρόνια πολλά ,μικρέ μου αστροναύτη
Εγώ και ο πατέρας σου θα σε αγαπάμε για πάντα.

(Όταν κατάλαβα πως έψαχνα συνεχώς δικαιολογίες,παρατήρησα ένα δένδρο στο βάθος να φλέγεται)

Από το χωριό, δεν το ξέρετε.

Είμαι εκείνο το χαζό παιδί
Που πάντοτε υποτιμούσε τον εαυτό του
Και φοβόταν μέχρι και τη σκιά του ενώ δεν θα έπρεπε.
Εκείνο το παιδί που είχε τόσες πολλές  ικανότητες
Τις οποίες  παρατηρούσαν συνήθως οι άλλοι .
Αυτός προτιμούσε να μένει κλεισμένος στη φούσκα του
Και αρκούνταν στα λίγα, όσα θεωρούσε ο ίδιος  απαραίτητα.
Ωραία η εφηβεία, μα θα έπρεπε να διαρκεί λιγότερο.
Εκείνο το παιδί που πιστεύει ότι θα την βγάζει πάντα καθαρή.
Εκείνο το παιδί που  σπάνια στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.
Εκείνο το παιδί που έσφαλε όσο λίγοι σε αυτό τον κόσμο.
Που τα χρόνια στην πλάτη του αυξάνονται
Και μάλλον θα παραμείνει για πάντα ο ίδιος καμπούρης.
Και ενώ θα μπορούσε να κατοικεί στη Notre Dam εδώ και καιρό
Προτιμούσε την ασφάλεια της Αγίας Τριάδος.
Εκείνο το παιδί που δεν είναι
Το πιο άγιο, το πιο σωστό, το πιο λογικό
Το πιο κατανοητό, το πιο καλό, το πιο έξυπνο
Αλλά προσπαθεί όσο περισσότερο μπορεί κάθε φορά
-Ή τουλάχιστον αυτό πιστεύει κάθε φορά.
Και τώρα θέλει τόσο πολύ να διώξει τα νερά από γύρω- γύρω
Για να δείτε επιτέλους κάτι παραπάνω
Από την κορυφή του παγόβουνου .
Και συγγνώμη θα ζητάω πλέον για τα λάθη μου
Όχι γι αυτό που είμαι.
Μα μην αναρωτηθείτε ποτέ τι έχω πάθει
Ούτε να μου υπενθυμίζετε πως παλιά δεν ήμουν έτσι.
Εσείς με αναγκάσατε να αλλάξω, δεν το καταλάβατε;
Εσείς με αναγκάσατε , δείτε τι μου κάνατε!
Να γράφω για να σωθώ, για να σας σώσω, ενώ πάμε κατα διαόλου!
Για όλους εσάς το σπίτι μου θα παραμένει ανοικτό
Να το κάνετε ό, τι θέλετε!
Σπάστε το, διαλύστε το , κατουρήστε το.
Μονάχα προσέξτε όταν μπαίνετε στο δωμάτιό μου.
Δίπλα από το κρεβάτι μου υπάρχει ένα φωτάκι.
Προσέξτε το σας παρακαλώ πάρα πολύ
Για να μη σβήσει το καημένο.
Γιατί τότε είναι πολύ πιθανό να σβήσω και εγώ
Και αυτό νομίζω δεν θα το θέλατε όλοι , έτσι δεν είναι;

(Όταν κατάλαβα πως έψαχνα συνεχώς δικαιολογίες,παρατήρησα ένα δένδρο στο βάθος να φλέγεται)

Παρτάκι για πολλούς η ζωή μας

Το μέρος αυτό είναι πολύ ήσυχο .
Το μέρος αυτό ξέρεις τι χρειάζεται τώρα;
Το μέρος αυτό χρειάζεται περισσότερο κόσμο να το γεμίσει.
Νέες φάτσες , διαφορετικές , γιατί βαρέθηκε τις  όλο  ίδιες
Που το έκαναν χωματερή και τώρα δεν ξεκουμπίζονται.
Λίγη μουσική, λίγο αδρεναλίνη, λίγο διασκέδαση.
Αδερφέ μου, απαιτώ να διασκεδάσετε!
Τα πάντα, όσα διαθέτει το μέρος , τσακίστε τα, είναι άφθονα!
Και πιο πάνω υπάρχουν διάφορα μάρκετ, βγείτε και αγοράστε
Ό, τι τραβάει η ψυχή σας και αν μου περισσεύουν ψιλά
Κερασμένα από εμένα όλα όσα πάρετε.
Διασκεδάστε, διασκεδάστε, διασκεδάστε, διασκεδάστε.
Και γεμίστε επιτέλους όπως πρέπει αυτό το μέρος .
Περάστε όμορφα , περάστε όμορφα, πολύ όμορφα.
Τι βλέπω εκεί, φεύγουν;
Γιατί φεύγετε εσείς, που θα βρείτε καλύτερα;
Μην φεύγετε ,σας παρακαλώ , γυρίστε πίσω!
ΚΑ-.
Η πόρτα είναι από εκεί, συγγνώμη, δεν το ήθελα.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει εδώ μέσα.
Την άλλη φορά θα είμαι καλύτερα προετοιμασμένος.
……
ΕΙ ΤΙ ΓΊΝΕΤΑΙ ΓΙΑΤΊ ΠΈΣΑΜΕ ΆΝΤΕ ΠΆΜΕ ΛΊΓΟ!
ΜΗΝ ΡΊΧΝΟΥΜΕ ΡΥΘΜΟΎΣ, ΤΟ ΜΈΡΟΣ ΑΥΤΟ-.
Το.μέρος .αυτό. θα.
Το. Μέρος. Θα. Θα .θα
Θααααα

Χρήστο  γρήγορα ,γέμισε μου το ποτήρι.
Σήμερα προετοιμάζομαι για το αύριο.

(Όταν κατάλαβα πως έψαχνα συνεχώς δικαιολογίες,παρατήρησα ένα δένδρο στο βάθος να φλέγεται)