γεια σου

Σε κρατάω
Στα χέρια μου, τα χέρια μου
Αδύναμα, φοβάμαι
Μην σπάσουν και πέσεις.
Σε κοιτάω
Με τα μάτια μου, τα μάτια μου
Δεν βλέπου καλά, φοβάμαι
Μην θολώσουν τελικά
Και χαθείς για πάντα.
Σε μυρίζω
Με τη μύτη μου, η μύτη μου
Βουλωμένη εδώ και χρόνια
Προσπαθώ
Να συγκρατήσω την μυρωδιά.
Οι αισθήσεις μου
Οξύνονται
Οι αισθήσεις μου
Αμβλύνονται.
Προσπαθώ
Να καταλάβω.
Έτσι, γράφω ένα ποίημα
Γιατί η αλήθεια είναι πως
Έχω καιρό να γράψω
Κάτι φανερό.
Άφησα για λίγο
Το έδαφος να καλλιεργηθεί
Να έρθει νέα εποχή.
Έρχονται καινούργια πράγματα
Και ανυπομονώ...
-Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)