Πέμπτη 1 Ιουλίου 2021



Μια μέρα, κάποτε.
Κάποτε λέγαμε πως θα έρθει 
Μια μέρα που...
Σκεφτόμασταν τόσα πολλά,
Ονειροπολούσαμε, με τις ώρες, πλάσαμε
τόσα πολλά σενάρια
Μόνοι μας , στο δωμάτιο μας 
Στο δρόμο, στην τάξη, μαζί με άλλους, παντού,
Κοιτούσαμε έξω από το παράθυρο
Τους άλλους
Κοιτούσαμε τους τοίχους και τα ταβάνια
Καμιά φορά κλείναμε απλά τα μάτια
Ενώναμε τις παλάμες μας και προσευχόμασταν.
Μια μέρα, κάποτε
Κάποια μέρα...
Κοίτα τώρα πόσο μακριά φτάσαμε
Κοίτα τώρα, πόσο δρόμο έχουμε ακόμη
Κοίτα τώρα 
Μπροστά
Όχι 
πίσω.
Σταμάτα να κοιτάς τόσο πίσω.
Και ήρθαν πολλές από τις μέρες
Που λέγαμε πως θα έρθουν κάποτε.
Μια μέρα, κάποτε
Κάποια μέρα
Θα έρθει μια μέρα που....
-Ο.Γ.Θ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

σκέψεις βραδινές

τα βιβλία μου λειτουργούν σαν τους Πεμπτουσιωτές στο Χάρι Πότερ. εκεί μέσα έχω χώσει κομμάτια από την ψυχή μου. και όταν το σώμα μου από φυσ...