Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2020

 


Κάποτε θα πάω
Την πιο μεγάλη βόλτα μου
Κανείς δεν θα με ψάξει, κάνεις.
Τουλάχιστον στην αρχή.
Θα περπατάω και δεν θα δίνω σε τίποτα σημασία
Κανείς δεν θα έχει σημασία, κάνεις.
Θα παρατηρώ τα πουλιά να πετάνε ανέμελα
Και τα μικρά παιδιά να παίζουν ανέμελα
Και κάποια στιγμή θα κοιτάξω τον ουρανό.
Θα έχει νυχτώσει.
Θα θυμηθώ τις οικογένειες μου και θα κλάψω
Και μετά
Θα απλώσω το χέρι μου για να πιάσω το δικό σου
Αλλά δεν θα είναι κανείς δίπλα μου
Γιατί δεν υπάρχεις
Δεν θα είναι κανείς δίπλα μου
Μονάχα ο πιο μισητός εχθρός μου.
-Ο.Γ.Θ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

σημειώσεις

πόσος χρόνος πέρασε;  και τι έκανες στο μεσοδιάστημα; άλλαξε τίποτα ή πετούσες δικαιολογίες σαν βελάκια που δεν βρίσκουν στόχο; πόσες πράξει...