προς βράδυ. άγνωστος μήνας. άγνωστη χρονιά.

Όχι, μην φύγεις.

Μείνε λίγο ακόμα, μην μπεις μέσα.

Ο καιρός

Είναι ωραίος και η νύχτα

Υπέροχη.

Μείνε λίγο ακόμα, εδώ, μαζί μου

Έλα να περπατήσουμε, εγώ και εσύ

Δίπλα-δίπλα.

Να πάμε εκεί να σου δείξω

Το αγαπημένο μου μέρος σε αυτό το σημείο

Ή να σου μιλήσω για τα αγαπημένα μου πράγματα.

Όχι, περίμενε

Μην μπεις ακόμα μέσα.

Κάποτε οι νύχτες θα μεγαλώσουν 

Υπερβολικά πολύ

Και το φεγγάρι θα μας κάψει 

Και όσα ευχηθήκαμε χθες, ίσως 

Έρθουν σήμερα.

Έλα απλά να περπατάμε 

Και να μιλάμε για πράγματα ασήμαντα 

Για πράγματα σημαντικά, απλά να μιλάμε.

Έλα, μονάχα πιάσε μου

Το χέρι

Γιατί φοβάμαι πολύ 

Αλλά δίπλα σου

Νιώθω 

Την καταιγίδα να ηρεμεί.

Έλα να σου δείξω

Το όμορφο ηλιοβασίλεμα 

Και τα πουλιά να πετάνε

Πέρα-δώθε, πάνω και δίπλα μας.

Μην μπεις μονάχα μέσα.

Γιατί αν μπεις

Θα μείνω πάλι μόνος
Και μου αρέσει
Να είμαι μαζί σου.

Έλα, στάσου εδώ
Κάτω από αυτή την λάμπα
Που έχει χαλάσει εδώ και καιρό-
Δες πόσο φως
Της δίνεις!
Όχι, μην μπεις μέσα
Γιατί τότε
Είμαι σίγουρος
Πως θα σε χάσω
Μια για πάντα.

Και ακόμα δεν σου είπα πως...
- Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.) 

ραστώνη την Κυριακή

Τι θέλεις;

Τι χρειάζεσαι;

Τι είναι αυτό

Που πραγματικά 

Σε οδηγεί 

Μπροστά;

Πέρασαν τόσοι μήνες και τόσα χρόνια

Πέρασαν οι εποχές και ήρθαν πάλι.

Ήταν ένα μικρό καράβι 

Που έπλεε στα βαθιά

Και οι καταιγίδες το φοβησαν

Και οι ηλιόλουστες μέρες 

Του έδωσαν μια ανάσα.

Προς τα πού πλέει;

Τι αναζητά;

Όταν ο ήλιος δύσει 

Όταν ο ήλιος ανατείλει 

Όταν όλα τα ζώα ξυπνήσουν ξανά

Όταν πάρεις μια ανάσα βαθιά...

Όλα έχουν

Τον λόγο τους.

Μια γραμμή ευθεία και καμπύλη 

Μια ζωή

Γεμάτη ανηφόρες και κατηφόρες 

Και καμιά φορά ευθεία.

Τι θέλεις;

Τι χρειάζεσαι;

Το έχεις μέσα σου.

Έχεις

Την δύναμη

Μέσα σου.

-Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

οξύμωρο

νύχτες που ξημέρωσαν
δίχως ποτέ να βγει ο ήλιος.
μέρες που ήταν τόσο φωτεινές
που το φως 
μας έκαψε και τα εγκαύματα
μολύνθηκαν.
βροχές που το νερό
μας γιάτρεψε.
αναπάντητα ερωτήματα
που κάποτε απαντήθηκαν
αλλά δεν ήμασταν έτοιμοι
για το αποτέλεσμα
ή απλά το προσπεράσαμε
γιατί δεν μας ταίριαζε.
ομορφιά μέσα στην ασχήμια
ασχήμια μέσα στην ομορφιά.
οξύμωρα σχήματα
για να βγάλουμε νόημα
σε έναν κόσμο παράλογο.
τα βήματα μπροστά
ήταν συγκαλυμμένα βήματα προς τα πίσω
και όταν νομίζαμε πως μέναμε στάσιμοι
τότε κάτι άλλαζε μέσα μας.
είμαστε άνθρωποι
άνθρωποι είμαστε.
η ζωή πρέπει να έχει χτύπο
η καρδιά πρέπει να έχει σφυγμό
και το κουφάρι μας ψυχή.
αγάπησε ό,τι μπορείς
όσο μπορείς.
αγάπησε για την ώρα
και όλα
θα έρθουν.
- Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

σκέψεις βραδινές

τα βιβλία μου
λειτουργούν
σαν τους Πεμπτουσιωτές στο Χάρι Πότερ.
εκεί μέσα
έχω χώσει
κομμάτια από την ψυχή μου.
και όταν το σώμα μου
από φυσικά αίτια
ή τυχαία
αναχωρήσει ή υποχωρήσει
η ψυχή μου
για πάντα
θα παραμένει
σε όσα έχω γράψει
σε όσα έχω αφήσει πίσω
σε όσα πίστεψα παραπάνω 
από την ίδια μου την ζωή.
και θα βρίσκονται
στα χέρια
και τα κεφάλια
και ίσως την καρδιά
όσων τα έχουν 
διαβάσει.
αυτό θα μείνει.
ό,τι αγαπάς
αυτό θα μείνει.
- Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

oh my lord

Βλέπεις και σκέφτεσαι,

Ακούς και σκέφτεσαι 

Αισθάνεσαι (γεύση πικρή), σκέφτεσαι ότι

Είναι μακριά, είναι μακριά 

Δεν με αφορά, πιθανόν 

Σωματικά σίγουρα όχι

Ακόμα, αλλά ψυχικά

Κοινωνικοπολιτικά 

Πνευματικά

Σε αφορά. 

Σκέφτεσαι, σκέψη, σκέψη, σκέψη 

-Τσαφ-τσουφ, το τρενάκι της σκέψης-

Και πιθανόν πρακτικά 

Να μην είσαι σε θέση

Να αλλάξεις το παραμικρό, χα!,

Είσαι ανθρωπάκι, είμαι ανθρωπάκι, έλα, χα!,

Να πιαστούμε χέρι-χέρι 

Σε αυτό τον χορό.

Τουλάχιστον όταν ήμασταν μικρά παιδιά

Τα παιχνίδια που παίζαμε 

Δεν είχαν πραγματικό 

Νικητή ή χαμένο.

Όμως

Τώρα; Τότε; Πάντα;

Αν έστω, έστω λίγη 

Ηρεμία, ηρεμία ρε παιδιά

Λίγη γαλήνη 

Κάπου, κάποτε.

Θα ζωγραφίσω

Έναν ήλιο δεξιά γωνία

Ένα σπίτι, μερικά δένδρα 

Και την οικογένεια μου

Και θα κλείσω τα μάτια

Ίσως έτσι-ίσως-ψυχή τε και σώματι, ίσως,

Έτσι... πως; Έτσι;

Ώστε έτσι;

Μάλιστα...

-Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

σημειώσεις

πόσος χρόνος πέρασε; 
και τι έκανες
στο μεσοδιάστημα;
άλλαξε τίποτα
ή
πετούσες δικαιολογίες
σαν βελάκια
που δεν βρίσκουν στόχο;
πόσες πράξεις 
μέτρησες;
ή μήπως 
ήταν 
απλά
λόγια;
ένα και ένα πόσο κάνουν;
ένα πόδι μπροστά από το άλλο
και εσύ
παραμένεις 
στο ίδιο σημείο
ή
απλά πηγαίνεις
αργά, μα σταθερά;
τι ξέχασες να σημειώσεις
στο προσωπικό σου ημερολόγιο;
οι νίκες σου έχουν σημασία;
ή 
επειδή η ζωή στα φέρνει αλλιώς καμιά φορά
ρίχνεις το σπαθί και την πανοπλία σου
και σηκώνεις τα χέρια ψηλά;
πόσες ερωτήσεις χωρίς απάντηση
και πόσες απαντήσεις
σε ερωτήσεις
που μόνο εσύ έθεσες 
στον εαυτό σου
νομίζοντας 
πως θα το έκανε
κάποιος άλλος;
ο κλοιός μέχρι πότε θα στενεύει;
και όταν θυμηθείς
τελικά
πως έχεις φτερά
θα φροντίσεις
τουλάχιστον
να πετάξεις
για μια 
φορά;
- σημειώσεις, Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

θρίαμβος

πέρα δώθε πέρα δώθε 

ταξίδια εκεί και πέρα και εδώ και παντού 

πάνω κάτω πάνω κάτω 

μέσα σε λαβύρινθους 

του εγκεφάλου.

κάθε μέρα γίνεται ευκολότερο 

αλλά ποτέ δεν θα γίνει εύκολο

και κάποιες φορές

μοιάζει απίστευτα δύσκολο.

το σημαντικό είναι

να μην χάσεις τον εαυτό σου

και να μην χάσεις τον στόχο

γιατί ο στόχος 

βρίσκεται

κρυμμένος 

σε ένα μόνο 

σημείο.

με ένα κλάμα, με ένα λυγμο 

δίνουμε το εντάξει 

πώς αρχίζουμε να ζούμε 

και χαμογελάνε όλοι.

μα ποιος χαμογέλασε

άραγε 

πραγματικά 

σε έναν κόσμο

με ελάχιστα πρόσωπα

φανερά;

κράτα το φως ανοιχτό 

σε κάθε περίπτωση 

κράτα το ανοιχτό 

και στο σκοτάδι 

θριάμβευσε 

όταν έρθουν οι βροχερές μέρες

θριάμβευσε 

μάθε να ζεις με τις ήττες σου

απόκτησε επίγνωση 

κάνε τα ίδια λάθη αν χρειαστεί 

και στο τέλος 

θριάμβευσε.

-θρίαμβος, Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)