don't rain on my parade

μετά το πιο βαθύ σκοτάδι
ξημερώνει

η πιο όμορφη αυγή.
κόβουμε τα δέντρα 
σε κάποια σημεία
όταν μεγαλώσουν αρκετά
για να ανθίσουν
πιο υγιή-
επομένως
οι ουλές μας
δεν είναι αναγκαστικά για κακό
αλλά για να μας δίνουν δύναμη
και να μας θυμίζουν
πόσο τα έχουμε καταφέρει
και πόσο μακριά
έχουμε φτάσει.
αν το μέλλον
κατοικηθεί από το παρελθόν
θα καταστρέψει το παρόν-
επομένως
αν ανοίξουμε διάπλατα τα χέρια μας
και πέσουμε στο κενό
με αρκετή πίστη
έστω και τελευταία στιγμή
θα πετάξουμε
τόσο ψηλά...
- Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

πεφταστέρι

 δεν μιλούσα
ενώ μπορούσα
ενώ έπρεπε.
και όλα αυτά τα λόγια
που ασφυκτιούν μέσα στο μυαλό μου
και πνίγουν την καρδιά μου
δεν λένε
να πάνε στον διάολο.
αφού πέρασε η ώρα, τι νόημα
έχει τώρα;
είμαι καταδικασμένος
στην πλημμύρα
του δωματίου
που μέσα εγκλωβίστηκε
το εγώ μου.
και το χέρι μου
πιάνεται
από ένα κλαδί
που είναι
το μέλλον
αβέβαιο
προσπαθώντας
να σωθεί.
και θα σωθεί
το ορκίζομαι.
- Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

θαλασσοταραχή

τα σκοτεινά δωμάτια
και οι ώρες που δεν περνάνε.
το σώμα κουρασμένο
μα το μυαλό τρέχει
με ασύλληπτες ταχύτητες.
ένα βιντεάκι εδώ και
ένα κειμενάκι εκεί
και τα πράγματα γίνονται
πιο δύσκολα

και συνάμα πιο εύκολα.

υπάρχουν μέρες
σκαλωτικές
και νύχτες
που ο κλοιός στενεύει.
τα τραγούδια με τους στίχους τους
και τα βιβλία με τις προτάσεις τους-

και ένα χάδι αρκεί για να γιατρέψει
τις πληγές
αρκεί να προέρχεται
από το σωστό χέρι.
το φως πρέπει να μένει πάντα ανοιχτό
γιατί κάποτε
μας κατάπιε το σκοτάδι.
η ζωή συνεχίζεται ακάθεκτη
και η ελπίδα μια σχεδία σε ταραγμένα νερά
πλέει γεμάτη αισιοδοξία
και δεν θα σταματήσει
ποτέ.
- θαλασσοταραχή, Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

Έπεσε ο ήλιος

 Άνθρωποι 

Τρέχουν

Σε κύκλους

Και 

Παρ' όλ' αυτά

Δεν συναντανε 

Όλοι

Το άλλο τους

Μισό.

Γιατί όμως

Να υπάρχει

Ακόμα 

Τόση μοναξιά;

-Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

τέσσερα βιβλία μετά

αν σηκώσεις ψηλά το κεφάλι
και δεις 

ένα αστέρι να πέφτει
μην κάνεις καμία ευχή.
αν πάρεις
μια πικραλίδα στο χέρι
μην τη φυσήξεις
κάνοντας κάποια ευχή.
αν ανοίξουν οι ουρανοί
και πέφτει το νερό σαν καταρράκτης
μην βγάλεις ομπρέλα.
αν χάσεις το μυαλό σου
παράτα το όπου και αν έπεσε
αντικατέστησε το.
αν όλα πάνε στραβά 
και μυρίζεις έντονες μυρωδιές που δεν υπάρχουν
σήκω πάνω
χαμογέλα και χόρεψε.
ο νυχτερινός ουρανός
συνεχίζει να εμφανίζεται.
και όσες ελπίδες δώσαμε κάποτε
στον εαυτό μας
ίσως μας επιστραφούν κάποια στιγμή
πίσω 
εις διπλούν.
δεν μας χαρίζεται τίποτα
και η ζωή δεν είναι απλή.
σήκωσε τα χέρια ψηλά
αλλά μην παραδίνεσαι.
πάρε μια βαθιά ανάσα.
όλα θα πάρουν
τον δρόμο τους.
- Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

Ηλιοθεραπεία

 Είδα ένα φάντασμα-

Τρόμαξα-

Έστρεψα το βλέμμα μου

Μακριά από τον καθρέφτη.

Λίγο μετά

Ξαναγύρισα το κεφαλι-

Μα τι χαζός!

Ήταν απλά 

Μια παλιά μου αντανάκλαση.

-ηλιοθεραπεία, Θεόδωρος Ορφανίδης

 (Ο.Γ.Θ.)

προς βράδυ. άγνωστος μήνας. άγνωστη χρονιά.

Όχι, μην φύγεις.

Μείνε λίγο ακόμα, μην μπεις μέσα.

Ο καιρός

Είναι ωραίος και η νύχτα

Υπέροχη.

Μείνε λίγο ακόμα, εδώ, μαζί μου

Έλα να περπατήσουμε, εγώ και εσύ

Δίπλα-δίπλα.

Να πάμε εκεί να σου δείξω

Το αγαπημένο μου μέρος σε αυτό το σημείο

Ή να σου μιλήσω για τα αγαπημένα μου πράγματα.

Όχι, περίμενε

Μην μπεις ακόμα μέσα.

Κάποτε οι νύχτες θα μεγαλώσουν 

Υπερβολικά πολύ

Και το φεγγάρι θα μας κάψει 

Και όσα ευχηθήκαμε χθες, ίσως 

Έρθουν σήμερα.

Έλα απλά να περπατάμε 

Και να μιλάμε για πράγματα ασήμαντα 

Για πράγματα σημαντικά, απλά να μιλάμε.

Έλα, μονάχα πιάσε μου

Το χέρι

Γιατί φοβάμαι πολύ 

Αλλά δίπλα σου

Νιώθω 

Την καταιγίδα να ηρεμεί.

Έλα να σου δείξω

Το όμορφο ηλιοβασίλεμα 

Και τα πουλιά να πετάνε

Πέρα-δώθε, πάνω και δίπλα μας.

Μην μπεις μονάχα μέσα.

Γιατί αν μπεις

Θα μείνω πάλι μόνος
Και μου αρέσει
Να είμαι μαζί σου.

Έλα, στάσου εδώ
Κάτω από αυτή την λάμπα
Που έχει χαλάσει εδώ και καιρό-
Δες πόσο φως
Της δίνεις!
Όχι, μην μπεις μέσα
Γιατί τότε
Είμαι σίγουρος
Πως θα σε χάσω
Μια για πάντα.

Και ακόμα δεν σου είπα πως...
- Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)