Βλέπεις και σκέφτεσαι,
Ακούς και σκέφτεσαι
Αισθάνεσαι (γεύση πικρή), σκέφτεσαι ότι
Είναι μακριά, είναι μακριά
Δεν με αφορά, πιθανόν
Σωματικά σίγουρα όχι
Ακόμα, αλλά ψυχικά
Κοινωνικοπολιτικά
Πνευματικά
Σε αφορά.
Σκέφτεσαι, σκέψη, σκέψη, σκέψη
-Τσαφ-τσουφ, το τρενάκι της σκέψης-
Και πιθανόν πρακτικά
Να μην είσαι σε θέση
Να αλλάξεις το παραμικρό, χα!,
Είσαι ανθρωπάκι, είμαι ανθρωπάκι, έλα, χα!,
Να πιαστούμε χέρι-χέρι
Σε αυτό τον χορό.
Τουλάχιστον όταν ήμασταν μικρά παιδιά
Τα παιχνίδια που παίζαμε
Δεν είχαν πραγματικό
Νικητή ή χαμένο.
Όμως
Τώρα; Τότε; Πάντα;
Αν έστω, έστω λίγη
Ηρεμία, ηρεμία ρε παιδιά
Λίγη γαλήνη
Κάπου, κάποτε.
Θα ζωγραφίσω
Έναν ήλιο δεξιά γωνία
Ένα σπίτι, μερικά δένδρα
Και την οικογένεια μου
Και θα κλείσω τα μάτια
Ίσως έτσι-ίσως-ψυχή τε και σώματι, ίσως,
Έτσι... πως; Έτσι;
Ώστε έτσι;
Μάλιστα...
-Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)
.png)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου