Ναι, το ξέρω, ούτε σήμερα

Ήταν εύκολα.

Και ο ύπνος, αν έρθει, θα έρθει δύσκολα.

Σου πονάει το κεφάλι, τσούζουν τα μάτια σου, κοιτάζεις στο κενό, νιώθοντας το κενό 

Και αναρωτιέσαι...

Έλα τώρα, νομίζεις πως δεν το ξέρω;

Νομίζεις πως δεν τα έχω περάσει;

Δεν έχεις ιδέα την κόλαση που αντίκρισα 

Και πόσες λάθος επιλογές έκανα.

Μα όλα θέλουν τον χρόνο τους.

Μην μετανιώνεις για τα πάντα 

Αλλά μάθε από αυτά.

Βγες έξω να δεις τον ήλιο να ανεβαίνει.

Είναι τόσο υπέροχο το χρώμα του ουρανού όταν ξημερώνει 

Δανείσου λίγο για την καρδιά σου.

Έλα, τα κατάφερες.

Για άλλη μια μέρα

Τα κατάφερες.

Δε νομίζεις ότι έκανες ήδη αρκετά;

Μπορείς να κοιμηθείς ήσυχα, μπορείς να ξαπλώσεις τώρα.

Και αύριο μέρα είναι.

- σήμερα και αύριο, Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

 

Ρίξε νερό, αλλά όχι υπερβολικό.

Άσε το φως να μπει, αλλά όσο χρειάζεται.

Φρόντισε το έδαφος να έχει λίπασμα 

Για να μην κάνουν επίθεση τα μαμούνια.

Επανέλαβε

Και περίμενε.

Κάθε μέρα, λίγο-λίγο κάθε μέρα.

Όσο και να το κοιτάζεις, θέλει χρόνο 

Αλλιώς δεν θα παρατήσεις τα αποτελέσματα.

Μην βιάζεσαι .

Ανάθεμα την εποχή μας, μην βιάζεσαι.

Όλα θέλουν τον χρόνο τους

Τα λουλούδια αργούν να ανθίσουν.

Μην κοιτάζεις τα πλαστικά, αυτά ξέχνα τα

Ούτε όσα σου φαίνονται υπέροχα τώρα.

Και αυτά χρειάστηκαν χρόνο.

Όλα

Χρειάζονται χρόνο

Για να ανθίσουν

Αρκεί να έχουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις 

Και να προσπαθήσουν.

- κηπουρός, Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.) 

Γιατί τα κρατάς

Κλειστά μέσα στην πλάτη σου;

Δεν σε πονάνε;

Είναι τόσο όμορφα, αλήθεια.

Αν δεν τα ανοίξεις τώρα 

Πότε θα τα θαυμάσεις;

Το έδαφος δεν το έχεις βαρεθεί;

Δεν θες να μάθεις 

Πόσο υπέροχος είναι ο ουρανός;

Δεν θες να τον εξερευνήσεις;

Ποιος, ποια, τι σε έπεισε 

Ότι τα φτερά σου δεν είναι για να τα θαυμάζεις και

Ότι δεν αξίζει να τα ανοίξεις;

Ποιος τα πηρε στα χέρια του

Και στα μάδησε;

Μάζεψε τα πούπουλα και μάσησε τα.

Μην αφήσεις την ομορφιά 

Να πάει χαμένη .

Μια μέρα 

Θα πετάξεις πάλι.

- Φτερά, Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

Μην σκας.

Έτσι απλά είναι η ζωή.

Ούτε κάρμα, ούτε κάποια σχετική έννοια.

Μην σπας το κεφάλι σου 

Να βρεις την ρίζα του κακού.

Απλά σφίξε τα δόντια και συνέχισε.

Στο τέλος θα φανεί

Ποιος άξιζε να κόψει

Την κόκκινη κορδέλα.

- καλοσύνη, Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.)

Ξυπνάει ώρες-ώρες

Εκείνο που κοιμάται

Μέσα μου

Και στα μάτια μου φαντάζει 

Σα να έχει τη μορφή από τα γροτέσκα τέρατα του Goya.

Όλο ζητάει

Όλο ρωτάει

Όλο απαιτεί

Μα εγώ δεν έχω απαντήσεις

Ούτε μπορώ να του δώσω πάντα

Αυτό που θέλει.

Τότε αγριεύει

Αλλά δεν κάνει ζημιές.

Μονάχα κλαίει

Με ένα απελπιστικό κλάμα και

Τα δάκρυά του γεμίζουν το μέσα μου και

Καμιά φορά βγαίνουν από τα μάτια

Μου.

Όταν γεμίσει για τα καλά

Ανεβαίνω σε ένα άδειο κουτί

Επιπλέω δίπλα του, μαζί του

Στην τεχνητή λίμνη.

Δεν μπορώ να κολυμπήσω

Δεν μπορώ να βγω στη στεριά

Γιατί δεν παίρνω καλές ανάσες.

Έτσι, απλά περιμένω

Μέχρι το υγρό να στραγγίξει

Και εκείνο που μέσα μου κοιμάται

Να πάει πάλι για ύπνο.

Τότε

Συνεχίζω να το κοιτάζω

Χωρίς να κάνω τίποτα.

Δεν έχω την δύναμη να το σκοτώσω.

Οπότε

Αναζητώ τρόπους για να το ευχαριστώ όπως μπορώ

Με τον φόβο μην ξυπνήσει πάλι και

Ζητήσει

Ρωτήσει

Απαιτήσει.

Και τότε τι;